میگفتم عرقم خشک شه میرم تو جمعشون، تازه از راه رسیدم

الان خیلی وقته تنهام، چون چیزی از شرجی نمیدونستم.

توضیح:

اگه شخصیت اصلی متن بالا به حرف سعدی گوش داده بود، الان هم تنها نبود هم به شرجی عادت کرده بود:

سعدی قلم به سختی رفتست و نیکبختی

پس هر چه پیشت آید گردن بنه قضا را

اگه درمورد بعضی از پست هام سوال داری میتونی بپرسی ازم!